Charolais

De muren van het kamertje van drie meter op drie waren kaal, een spaarlamp hing eenzaam aan het plafond. De grijze verf bladderde van de muren zoals de schilfers van de hoofdhuid van Egon Vlaghpuizst, die gekneveld en geblinddoekt in het midden van de kamer zat. Een kleerkast van een jaar of vijftig boog zich over hem heen.
"Uw naam kan me gestolen worden, makker, ge zijt mij minder waard dan de stront aan mijn schoenzool. Wat me echter niet kan gestolen worden, is de reden waarom ge hier nu voor mij zit, en waarom ik op het punt sta uw tepels kennis te laten maken met deze kaasrasp!"
- "Wat is dit? Waar ben ik?"
- "Niet dat het uw godverdomde zaken zijn, maar ge bevindt u momenteel twaalf meter onder de grond, onder zeven lagen gewapend beton, en er is op mij na niemand op deze hele aardkloot die u zal horen krijsen van de pijn wanneer ik uw minuscule piemeltje door deze gehaktmolen haal als ge niet gaat beginnen antwoorden op mijn vragen!"
Egons ondervrager wond zich dermate op dat een zweetdruppel langs zijn slaap naar beneden liep.
- "Waarom doet u dit? Wie bent u?"
- "Wie ben ik? Wie ben ik??? KUS MIJN HOL, dat ben ik! Het enige wat gij van mij te weten komt, is hoe efficiënt mijn opslag is wanneer ik een partijtje Jokari met uw scrotum speel! Waar blijven die antwoorden, strontworm?!"
- "Oké! Ik zal praten...!"
- "Het werd godverdomme tijd, spruitengeur! Waart ge maar wat vroeger tot die conclusie gekomen, dan was uw anus niet aan gort geknaagd door de wasberen die ik losliet op de salami die ik erin gepropt had!"
- "Ik... kwam naar hier voor een klacht..."
- "Aan die klachtbrief heb ik mijn reet afgeveegd toen ik daarnet moest gaan schijten, honnepon! Alsook aan uw stropdas, die nu als blinddoek fungeert!"
- "J-ja... dat verklaart de geur..."
- "Uw bakkes, Doortje! Ik kan me niet herinneren dat ik om dat soort zintuiglijke vaststellingen gevraagd heb! Antwoorden!"
Egons ondervrager wond zich dermate op dat een zweetdruppel langs zijn kin in zijn hemd liep.
- "Welja, ik kreeg vorige week namelijk een naar mijn mening onterechte boete... Ik heb al drie jaar een abonnement, maar omdat ik sinds kort een andere lijn moet nemen, had ik me een Go-Pass aangeschaft, maar omdat ik het niet gewend ben vóór elke rit zo'n papiertje in te vullen..."
- "...dacht ge maar: 'Oh, ik heb schijt aan de regels! Iedereen betaalt voor het openbaar vervoer, maar ik, meneer Uitgerekte-navel-sinds-die-stoute-ondervrager-van-de-NMBS-er-een-courgette-probeerde-in-te-duwen, ik moet niet betalen!' Maar dat hebt ge verkeerd gedacht, compostadem! Als ik klaar met u ben, kunnen we knikkeren met uw oogbollen!"
Egons ondervrager wond zich dermate op dat een zweetdruppel langs de vleeshamer die hij op Egons tong wilde loslaten, naar beneden liep.
- "Maar neen! Ik heb geen probleem met de toeslag van 12,5 euro! Enkel met de vervijfvoudiging van die 12,5 euro omdat ik het geld niet meteen kon betalen! Omdat ik arm ben, moet ik dus meer betalen. Dat is wat er fout is met onze samenleving. Dat is het verschil in klasse waar Marx het..."
- "De zak van Marx' grootmoeder zag er appetijtelijker uit dan uw gezicht, nadat ik dit gloeiend hete strijkijzer ertegenaan geknald zal hebben, Marlèneke! Betalen zult ge! De NMBS maakt geen vergissingen! Toch zeker niet het soort dat kan naverteld worden door de slachtoffers ervan! Want vergis u niet, okselsnuiver, ik heb nog op het ministerie van Landbouw gewerkt, en wat ik vandaag al met u gedaan heb, is nog niets in vergelijking met de methodes die we daar hanteerden! Of had ge graag eens de lintworm uit het darmstelsel van een overjaarse Charolais-os gezogen?! Of uw leuter vijf uur lang vastgekluisterd aan de melkmachine gezien?! Een orgasme is best aangenaam, maar niet als er veertien liter zaad uit uw ballen gesleurd wordt, Farinelli!"
- "Oké! Oké! Ge hebt mij zo ver gekregen! Ik zal betalen...!"
- "Goed, dank u. U kunt gaan."