Dames en heren van de jury,
Laat ik u eerst en vooral op het hart drukken dat ik in de 34 jaar dat ik dit vak nu uitoefen, nog nooit een geval als dit heb meegemaakt. Ik sta even perplex als u allen, wanneer ik de feiten overloop.
Maar laat ons niet overdrijven. Wie onder ons, heeft nog nooit een stommiteit begaan? Wie onder ons, kan naar eer en geweten zeggen dat hij of zij nooit iets verkeerd doet? Wie onder ons, dames en heren van de jury, kan in alle eerlijkheid zeggen... dat hij of zij nog nooit met een gestolen wagen in de woonkamer van een nobele onbekende terechtgekomen is?
Ik alvast niet.
En ook ik moet bekennen dat ik in het verleden niet altijd heb kunnen weerstaan aan de lokroep van de zwoelste oosterse geisha: opium. Hoe vaak heb ik niet rondgezworven door de straten van Shanghai, op zoek naar Witte Lotus en een natte gleuf... Zo heb ik zelfs mijn vrouw ontmoet, maar dan in Moerbeke-Waas, op zoek naar mijn witte Lotus Cortina. Maar dat is weer een ander verhaal.
High en opgefokter dan een skinhead in een Soedanees vluchtelingenkamp scheurden mijn cliënt en veertien Kosovaarse euh... vrienden in een minibusje over de straten. Ze moesten wel: op de loop voor vier hen achtervolgende politiewagens, zou het niet lang duren eer de bloeddorstige arm der wet hen in haar klauwen had! Enig stuntwerk was dus wel aan de orde. Dat mijn cliënt daarbij van de baan af raakte en een oud vrouwtje onderuit maaide, alvorens tot stilstand te komen in de woonkamer van de aanklager, was dan ook enkel en alleen te wijten aan de nervoziteiten van de hem als bloedhonden op de hielen zittende moordenaars - want DAT ZIJN HET! - van de federale politie.
Toegegeven, mijn cliënt had geen wapen moeten trekken, de bewoners van het huis bedreigen en al helemaal geen agent - laat staan zés - moeten neerschieten, onderwijl jammerend - en ik citeer: "de lading, de lading. Manke Pablo en de baas maken me van kant als ze weten wat er met de Kosovaren gebeurd is. Waar is het toilet, klootzak, gijzelingen hebben een nefast effect op mijn darmen."
Bovenop het overduidelijke feit dat mijn cliënt - en dat ziet toch het kleinste kind? - IN DE VAL GELOKT IS, door deze Pablo-figuur en diens baas, zou mijn cliënt dus ook nog moeten boeten voor de verstopping van de buizen bij de aanklager, BOVENOP diens overduidelijke aandoening aan het darmkanaal! Heeft de aanklager niets beters te doen dan een schertsvertoning van dit proces te maken?
Dat Kiki, de naaktkat van de aanklager, het dressoir ondergescheten heeft van het schrikken toen de wagen zich door de muur van de woonkamer van de aanklager boorde, en het ook niet overleefde toen de wagen tot stilstand kwam op euh... Kiki zelf, daarvoor kan mijn cliënt toch niet verantwoordelijk geacht worden?
En dus, dames en heren van de jury, rest mij niets anders dan het eisen van de vrijspraak voor mijn cliënt.
Laat ik u eerst en vooral op het hart drukken dat ik in de 34 jaar dat ik dit vak nu uitoefen, nog nooit een geval als dit heb meegemaakt. Ik sta even perplex als u allen, wanneer ik de feiten overloop.
Maar laat ons niet overdrijven. Wie onder ons, heeft nog nooit een stommiteit begaan? Wie onder ons, kan naar eer en geweten zeggen dat hij of zij nooit iets verkeerd doet? Wie onder ons, dames en heren van de jury, kan in alle eerlijkheid zeggen... dat hij of zij nog nooit met een gestolen wagen in de woonkamer van een nobele onbekende terechtgekomen is?
Ik alvast niet.
En ook ik moet bekennen dat ik in het verleden niet altijd heb kunnen weerstaan aan de lokroep van de zwoelste oosterse geisha: opium. Hoe vaak heb ik niet rondgezworven door de straten van Shanghai, op zoek naar Witte Lotus en een natte gleuf... Zo heb ik zelfs mijn vrouw ontmoet, maar dan in Moerbeke-Waas, op zoek naar mijn witte Lotus Cortina. Maar dat is weer een ander verhaal.
High en opgefokter dan een skinhead in een Soedanees vluchtelingenkamp scheurden mijn cliënt en veertien Kosovaarse euh... vrienden in een minibusje over de straten. Ze moesten wel: op de loop voor vier hen achtervolgende politiewagens, zou het niet lang duren eer de bloeddorstige arm der wet hen in haar klauwen had! Enig stuntwerk was dus wel aan de orde. Dat mijn cliënt daarbij van de baan af raakte en een oud vrouwtje onderuit maaide, alvorens tot stilstand te komen in de woonkamer van de aanklager, was dan ook enkel en alleen te wijten aan de nervoziteiten van de hem als bloedhonden op de hielen zittende moordenaars - want DAT ZIJN HET! - van de federale politie.
Toegegeven, mijn cliënt had geen wapen moeten trekken, de bewoners van het huis bedreigen en al helemaal geen agent - laat staan zés - moeten neerschieten, onderwijl jammerend - en ik citeer: "de lading, de lading. Manke Pablo en de baas maken me van kant als ze weten wat er met de Kosovaren gebeurd is. Waar is het toilet, klootzak, gijzelingen hebben een nefast effect op mijn darmen."
Bovenop het overduidelijke feit dat mijn cliënt - en dat ziet toch het kleinste kind? - IN DE VAL GELOKT IS, door deze Pablo-figuur en diens baas, zou mijn cliënt dus ook nog moeten boeten voor de verstopping van de buizen bij de aanklager, BOVENOP diens overduidelijke aandoening aan het darmkanaal! Heeft de aanklager niets beters te doen dan een schertsvertoning van dit proces te maken?
Dat Kiki, de naaktkat van de aanklager, het dressoir ondergescheten heeft van het schrikken toen de wagen zich door de muur van de woonkamer van de aanklager boorde, en het ook niet overleefde toen de wagen tot stilstand kwam op euh... Kiki zelf, daarvoor kan mijn cliënt toch niet verantwoordelijk geacht worden?
En dus, dames en heren van de jury, rest mij niets anders dan het eisen van de vrijspraak voor mijn cliënt.
4 reacties:
Haha! :d Goed gelachen, thanks Backer.
Zeer fraai en tegelijk aandoenlijk. Uw beste en misschien ook grappigste blogaanwinst tot nu toe, leider.
Grappig, het woord lokroep deed mij meteen denken aan een ander woord: lokhomo. Je weet wel, undercover agenten die zich voordoen als homo's om zo homohaters op heterdaad te betrappen. Voorlopig treffen we ze enkel in het Noorden van onze Lage Landen aan, hoe kan het ook anders, maar misschien zijn we gek genoeg om het over te nemen, ook al is uitlokking van dergelijke situaties illegaal. Toeval is ook dat hier een Pablo op kot zit! Of neen, hij heet Paco...
Ach ja, wat doet het er allemaal toe.
"- want DAT ZIJN HET! -"
wederom, schitterend
Een reactie plaatsen